این هم نمایی از شهر شیکاگو.شیکاگو دو برج بسیار بلند دارد. یک برج سیاه که 108 طبقه است که دورترین برج در عکس زیر است . یک برج سیاه دیگر که 94 طبقه است و من از آنجا این تصاویر را گرفتم . ساختار شیکاگو بسیار شبیه نیویورک است البته با ترافیک و ازدحام کمتر از نیویورک.ظاهرا قرار است که بلندترین برج امریکا با 110 طبقه به زودی در شیکاگو ساخته شود
سلام بر همه دوستان خوبم . من از سفر برگشته ام . چند روز در بوستون و یک هفته در شیکاگو بودم. از بوستون شروع می کنم . این آقای هاروارد است .همان طور که در عکس می بینید پای چپ او طلایی رنگ است . اکثر نوجوان ها دستشان را روی پای طلایی وی می گذاشتند وظاهرا آرزو می کردند که بتوانند یک روزی به این دانشگاه بیایند. توریست های زیادی در دانشگاه هاروارد بودند. یکی از راهنمایان توضیح می داد که در خوابگاه های دانشگاههای هاروارد رسم بر این بوده که هر دانشجو اسمش را روی دیوار می نوشته و اکنون دیوار خوابگاههای این دانشگاه به نام دانشمندان و اساتید و پژوهشگران و همه نخبه هایی که از این دانشگاه بیرون آمده اند ، مزیین است
پوست بدن ماهی سمت راست کاملا پلنگی است . هر چه گشتم اسم درست این ماهی را پیدا نکردم به خاطر همین برایش اسم پلنگ ماهی را انتخاب کردم . این ها نمونه هایی از ماهی های خلیج آلاسکا هستند
صیادان به محض بیرون کشیدن ماهی از داخل تور با یک باتوم چوبی به سر ماهی می زنند تا زودتر بمیرد. صحنه تلخی است اما صیادان این کار را می کنند تا ماهی ها برای مردن کمتر تکان تکان بخورند. حالا این ماهی نارنجی رنگ که اسمش به فارسی " چشم زرد " میشه ، چنان محکم به سرش زده اند که بیچاره تمام امحا و احشای بدنش ریخته توی دهنش . باعث شرمندگی
دراسکله سورد، مکانی بود که ماهی گیران ماهی خود را وزن کرده ، شسته و تکه تکه می کردند. البته آنان ماهی گیران حرفه ای بودند که برای شرکت های بزرگ کار می کردند. منظره جالبی بود . یک لحظه ستونی که ماهی ها از آن آویزان شده اند ، خالی نمی ماند. همه در حال جنب وجوش بودند. این مکان یکی از جالب ترین مکان های توریستی سورد بود
این پرنده زیبای دریایی ، پافین نام دارد. پافین عاشق پرواز است و شنا . تا دوسال اول عمرش حتی نشستن بر روی خاک را تجربه نمی کند . اولین تجربه پافین برای نشستن در خاک ، هنگام تخم گذاری است و بس . پافین ها خیلی هم فرز هستند . خلیج آلاسکا پر از پافین بود . مخصوصا بچه پافین ! عکس گرفتن از آنها هم خیلی سخت بود چون هم کشتی در حال حرکت بود و هم پافین در حال دویدن و بال بال زدن در خلیج . خلاصه از بین هشت یا نه عکسی که از پافین ها گرفتم این یکی بهترینش است
اینجا " سوارد" شهر توریستی آنکوریج است . چند روز قبل یک سفر چند روزه به آنکوریج داشتم و از این شهر هم دیدن کردم . فاصله آن با آنکوریج با ماشین سواری تقریبا سه ساعت راه است .هر چه مسافت بیشتری در این جاده زیبا که یا کوه آن را احاطه کرده یا روردخانه ، بکر بودن این طبیعت بیشتر مشهود می شه . اسکله زیبای سوارد هم که واقعا دیدنی است . صدای پرندگان یک لحظه هم قطع نمی شه . سوارد پر از آژانس های کشتیرانی است که توریست ها را به مدت 4 ساعت در خلیج آلاسکا می گرداند.ما هم سوار یکی از این کشتی ها شدیم.این کشتی ها به محل زندگی برخی حیوانات دریایی نزدیک می شوند تا آنها را به توریست ها نشان دهند . البته طبق قانون باید یک فاصله معینی از محل زندگی این حیوانات داشته باشند تا به آنها استرس وارد نشود. شیرماهی و نهنگ از جمله حیوانات دریایی و عقاب ، پرنده ای به نام پافین که پرنده آلاسکایی است و انواع دیگر پرندگان دریایی را از نزدیک مشاهده کردم . خیلی لذت بخش بود. تا آنجایی که می توانستم عکس هم گرفته ام اما یکی یکی برایتان می گذارم ! زیبایی این خلیج غیر قابل توصیف است .دنیای دیگری است
اکرم دیداری هستم.
لیسانس روزنامه نگاری و فوق لیسانس علوم ارتباطات اجتماعی دارم. در سال های ۱۳۸۳-۱۳۷۲ در ایران روزنامه نگار بودم.از زمستان ۱۳۸۳ تا پاییز ۱۳۸۷در بتل روستایی واقع در آلاسکا زندگی کردم.در این وبلاگ راجع به زندگی در آلاسکا و فرهنگ اسکیموها می نوشتم. در سالهایی که در بتل بودم در مدرسه ابتدایی با کودکان استثنایی کار کردم. به رشته معلمی علاقه مند شدم و دارم در این رشته در کالیفرنیا درس می خوانم