Aug 26, 2008

تصمیم به رفتن

ما تقریبا تا دو سه هفته دیگه بتل خواهیم بود و بعد می رویم یکی از شهرهای امریکا . در فکر درس خوندن هستم. چند تا دانشگاه مدنظرم هست که البته نمی دونم کدومش جور میشه. رفتن از بتل قطعی شده و من هنوز خودم هم باورم نمیشه که سه سال و نه ماه اینجا زندگی کرده ام. باورم هم نمیشه که دارم ازجایی که به عنوان خانه دوم به آن دلبستم باید خداحافظی کنم. آدم وقتی توی کشور خودش هست خیلی چیزها براش یکنواخت و عادی است. مثل ازدحام آدم ها توی پیاده روهای میدان انقلاب و حتی تنه زدن های عمدی و غیر عمدی آدم هاش. توی خونه پدر و مادر هم هستیم به خیلی چیزها توجه نداریم. مثل اسباب و اثاثیه خونه که دور تا دورمون را پر کرده اند. دور کند زندگی توی بتل با سکوت و تاریکی های آن در زمستون - سکوت و روشنایی های طولانی آن در تابستون من را به ارزش چیزهای کوچک واقف کرد که توانستم باهاشون شاد بشم. سلام کردن و دست تکان دادن به آدم هایی که نمی شناختم یکی از آنهاست. هر روز این احساس در من ایجاد میشد که یک دوست تازه دارم. بازدید از حراجی های خانگی که معمولا هر سال تابستان اکثر مردم اینجا چیزهای بدرد نخورشون را زیر قیمت می فروشند یکی دیگر از این چیزهاست .خودمانی بودن دوستهام چه اسکیموها و چه غیر اسکیموها همه و همه ارزش هایی بوده و هستند که براشون احترام قایلم. آمدنم به بتل یک ریسک بود . اولین و بزرگترین ریسک من در زندگی همین تصمیم بود و خوشحالم از این کار. دلتنگی هایی هم داشته ام. گاهی می رفتم ساعتها توی برف قدم می زدم تا سرما سبکم کنه.
ابراز احساسات شاگردهایی که باهاشون کار می کردم دنیای دیگه ای را برام باز کرد و تو دلم غبطه خوردم چرا در ایران که بودم معلم نشدم؟ حالا هم می خواهم بروم توی این رشته درس بخونم. تصمیم برای رفتن از بتل برای ما سخت بود اما گاهی آدم ناگزیر به عبور کردن است.
* خیلی تلاش کردم که فیلمم را دانلود کنم اما دی وی دی کامپیوتر هی قفل می کنه و فقط فیلم را نمایش می ده به جای دانلود . هر کس راهی بلده بهم بگه. فعلا اینجا خواهم نوشت


14 comments:

mahta said...

هرجا میری موفق باشی.. فکر کنم دیگه از بس سرما خوردی بری به جای گرم :)

آیریس said...

اکرم جونم سلام
خوشحالم که پله های ترقی رو تند و تند بالا میری
گلم اگه اونجا بری مارو فراموش نکن و از اوضاع اونجا هم بنویس
هر جا که باشی دوستت داریم

سردبير ديپلم said...

سلام
اميد وارم كه هر جا كه هستي هت خوش بگذر و بتوني بيشتر بنويسي
موفق باشي

pari daryayi said...

omidvaram harja ke miri movafagh bashi. rasti barayeh az dast dadaneh doostet ham tasliat migam.

Anonymous said...

سلام اکرم
یه آهنگی هست به اسم اسکیمو با صدای دمین رایس که فک
کنم اگه ای روزا گوش کنی خیلی بچسبه

این هم قسمتی از شعرش : ا


.........
.......
Rain it wets muddy roads
I find myself exposed
Tapping doors, but irritate
In search of destination
....
.....
So I look to my eskimo friend
I look to my eskimo friend
I look to my eskimo friend
When I'm down, down, down.

Kosketa minua - Touch me
Älä käsilläsi - Not with your hands
Vaan niin että tunnen sinut - But so that I feel you

Halaa minua - Hug me
Älä käsilläsi - Not with your hands
Mutta sielussasi - But within your soul

Minä kaipaan eskimo-ystävääni - I miss my eskimo friend

When I'm down, down, down.
When I'm down, down, down.
When I'm down, down, down.

Anonymous said...

سلام اميدوارم كه خاطره لحظات شاد و زيبايي را با خود ا ز سردستان كره زمين همراه سازي و انديشه هايي بلند در سرزمين هايي گرم را در سر پرشورت بپروراني . تكليف وبلاگت چه مي شه . پيشنهاد مي كنم بگذار معلمي عيش مدام فرزانه

Mohsen said...

اکرم جان منم تو زندگیم مهاجرت کردم و کاملا حس و حالت رو درک میکنم. امیدوارم زندگی جدید رو شاد و سلامت کنار آقای شوهر شروع کنی. اینجا و دوستانت که اینجا رو میخونن رو فراموش نکن

The Miner said...

سلام، لطفا یه مقدار از کارهائی که خانم سرا پلین اونجا انجام دادن براامون بنویسید.

Gilda said...

سلام.این بار رفتنت هم خوب.
به اینجا هم که می روی خاطراتی برایت رقم خواهد خورد امیدوارم همه ی ثانیه هایت خوب و شیرین باشد

محمد تهرانی said...

سلام
واقعا حیف
من مشتری ثابت وبلاگتون بودم
امیدوارم هر جا هستین موفق باشید

Anonymous said...

salam akarm jan
vaghean veblogeton jalebe.
vasat arezoo mikonam ba makane jadidet kenar biyay
kheylii delam mikhast man ham ba damaye jadid va makanhaye jadid ashna mishodam
rahele

lili said...

لطفا این لینک رو ببینید واطلاع رسانی کنید
https://www.facebook.com/events/371013666276085/

Anonymous said...

سلام خانم اکرم. امیدوارم شاد باشید همیشه. از وبلاگ شما خیلی استفاده کردم. من برای سال 2013 جولای به آلاسکا شهر آنچورج سفر خواهم کرد. امیدوارم همسرم بتواند شرایط سرمای آلاسکا را تحمل کند. شما در مورد شهر آنچورج اطلاعاتی دارید؟ من در یک شرکت نفت بین الملل کار میکنم و برای یه مدتی به آلاسکا مجبورم سفر کنم.

یه مرد امیدوار said...

سالها بود اینجا نیامده بودم و حال که آمدم دیدم شما هم سالهاست اینجا نیامده‌اید. خواستم سلامی بکنم و برایتان آرزوی سلامتی و برکت. خوش باشین انشاالله